कीर्तनाचा गजर होत आन
3660.
कीर्तनाचा गजर होत आनंदाने । तंव नामा म्हणे उच्चारा नाम ॥१॥
टाळी बाहुनी होते मुखी वदा नाम । ऐकता सकाम भक्त जाहले ॥२॥
गोरियाचे मना संकोच वाटला । कर नाही आपुल्याला टाळी वाहता ॥३॥
वाटलेंसे दु:ख नयनी नीर आले । एका जनार्दनी बोले नाम मुखी ॥४॥
