300.
ऋषि अंगणी कामिनी । लोळती येउनी दोघीजणी ॥1॥
तुम्हा दिला कोणे त्रास । त्याचा करीन मी ग्रास ॥2॥
आम्ही बोलिलो रायासी । घेत नाही उचितासी ॥3॥
ऐसे बोलता वचन । राव कोपला दारुण ॥4॥
केले प्रधाने ताडण । बाहेर घातले मारुन ॥5॥
त्यांच्या परिसोनी बोला । विश्वामित्र कोपे आला ॥6॥
म्हणे रायासी अधमा । माझी प्रताप महिमा ॥7॥
वसिष्‍ठाच्या पडिभारे । मातलासी द्रव्ये थोरे ॥8॥
निर्वैर श्वापदांसी । कांरे मारिले तयासी ॥9॥
वधूनिया शेवटी त्यासी । मारियेल्या तापस दासी ॥10॥
पुढे रसाळ आहे कथा । निद्रा लागेल नृपनाथा ॥11॥
स्वप्नी मागेल दानासी । म्हणे नामयाची दासी ॥12॥