12.
जै (जरी) आकाश वर पडो पाहे । ब्रम्हागोळ भंगा जाये ।
वडवानळ त्रिभुवन खाये । तरी तुझीच वाट पाहे गा विठोबा ॥१॥
न करी आणिकांचा पांगिला । नामधारक तुझाचि अंकिला ॥धृ॥
सप्त सागर एकवट होती । जै हे विरुनी जाय क्षिती ।
पंचमहाभुते प्रलय पावती । परि मी तुझाचि सांगाती गा विठोबा ॥२॥
भलतैसे वरपडो भारी । नाम न संडो टळो निर्धारी ।
जैसी पतिव्रता प्राणेश्वरी । विनवी भानुदास म्हणे अवधारी गा विठोबा ॥३॥