3733.
सोहं सोहं वाजे ढोल । आमुचायुगायुगींचा खेळ । परब्रह्म भुललें अकळ । याखेळांचे गुरु जाणे मुळ ॥१॥ ब्रह्माविष्णु शिवादीसाचार । आधी होते निराकार । माझे कोल्हाटीयाचाप्रकार ॥२॥ खेळे परात्पर उपरी । चैतन्याचेमहाशिखरीं । वेळुरोविला श्रीसोहपुरी । खेळ खेळलेनानापरी ॥३॥ आमुचा खेळ पाहुन । निर्गुण तें।जाहलें सगुण । शरण एका जर्नादन । गेला तनु मनविसरुन ॥४॥