551.
चंद्र पौर्णिमेचा शोभते गगनी । तैसा मोक्षदानी विटेवरी ॥१॥
बाळ सुर्य सम अंगकांती कळा । परब्रह्मा पुतळा विटेवरी ॥२॥
मृगनाभी टिळक मळवटीं शोभला । तो घननीळ सांवळा विटेवरी ॥३॥
एका जनार्दनी ध्यानाचे ध्यान । ते समचरण विटेवरी ॥४॥