171.
पावया लुब्ध झाल्या पावळा ।
गाई परे वळा रे कान्हा ॥
विसरल्या चार विसरल्या पार ।
तल्लीन साचार कृष्णमूर्ती ॥
पाणिया निघाल्या गाई चरती कळंबा ठायी ।
हांकितसे लवलाही संवगडा ॥
ज्ञानदेवी गाई हाकितु पावे सोई ।
हरिनाम दोही सत्राविये ॥

अर्थ :
कृष्णाच्या बासरीच्या मधुर स्वरांनी त्या गाई मुग्ध झाल्या. त्यांना परत चाऱ्याकडे वळा. त्या गाई कृष्णाला पाहून तल्लीन झाल्या व चारा खायच्या विसरल्या नंतर कळंब वृक्षाच्या खाली असणाऱ्या गाईंना सवंगडी हाकारत होते. हरिनामाच्या गाई हाकल्याने त्या सवंगड्यांना सतरावी जीवन कळा प्राप्त झाली असे माऊली सांगतात.