241.
या पिकलिया अमृताची गोडी ।
केवी जाणती इतर जन ।
वाचा बोसिजे सेविता निवे प्राण गे माये ॥
सुखाचा साचा केवी बोलिजे ।
जिवाते केवी सुइजे ॥
अमृतकराचे रश्मी चकोर सेविती ।
ते सुख कोणा कैसे बोलिजे रया ॥
बापरखुमादेविवरु विठ्ठलु भेटलिया ।
ते सुख कोणा कैसे सांगिजे रया ॥

अर्थ :
ह्या परमार्थ अमृतची पिकलेला रसाची गोडी काय वर्णवी. ते इतर लोक कशी जाणतील? पण आधिकारी मुखीतुन ऐकली प्राणची यातायात निवते. हा सुखाचा विचार अनाधिकाऱ्याला कोण सांगेल. चंद्रकिरणातुन पाझरणारे अमृत चकोर पितात ते त्यांचा अनुभव कसा काय सांगु शकतील. तसेच ते माझे पिता व रखुमाईचे पती श्री विठ्ठलाच्या दर्शनामृताचे आहे. ते सुख मी कसे सांगु शकेन असे माऊली सांगतात.