2747.
पराचे ते दोष आणू नये मनी । जयाची ते करणी त्याजसवें ॥१॥
विषाचिया अंगी नोहे अमृतकण । मारकक ते जाण विष होय ॥२॥
सर्पाचिये अंगी शांतीचा कळवळा । कोणा पाहे डोळा भरूनि दृष्टी ॥३॥
एका जनार्दनी जैसा ज्याचा गुण । तैसे ते लक्षण बद्धक त्यांसी ॥४॥