412.

तुकोबारायांची आरती २
प्रपंच रचना सर्व ही भोगूनि त्यागिली ।
अनुतापाचे ज्वाळी देहबुद्धी हविली ।

वैराग्याची निष्ठा प्रगटूनी दाखविली ।
अहंता ममता दवडूनी निजशांती वरिली ॥१॥
जयजयजी स्वामी सद गुरु तुकया दातारा ।
तारक तू सकळांचा जिवलग सोयरा ॥धृ॥
हरीभक्तीचा महिमा विशेष वाढविला ।
विरक्ती ज्ञानाचा ठेवा उघडीला ।

जगदोद्धारालागी उपाय सुचविला ।
निंदक दुर्जनांचा संदेह निरसिला ॥२॥
तेरा दिवस वह्या रक्षूनीया उदकी ।
कोरड्याची काढूनी दाखविल्या शेखी ।

अपार कविता शक्ति मिरवूनी विधी अंकी ।
कीर्तनश्रवणे तुमच्या तरिजे जन लोकी ॥३॥
बाळवेष घेवूनी श्रीहरी भेटला ।
विधीचा जनिता तूचि आठव हा दिधला ।

तेणे ब्रम्हानंदे प्रेमा रूढविला ।
न तुके म्हणूनी तुका नामे गौरविला ॥४॥
प्रयाणकाळी देवे विमान पाठविले ।
कलीच्या काळामाजी अद्भूत वर्तले ।

मानव देह घेऊनी निजधामा गेले ।
निळा म्हणे सकळ संता तोषविले ॥५॥