1214.
ज्या ज्या भक्ती जेथे जेथे ।
पाचारिले ज्या ज्या आर्थे ।
तुम्ही जाउनिया तेथे ।
साह्य केले श्रीहरी ॥१॥
आर्ते गजेद्राचे स्तवन ।
ऐकताचि पदाभिगमन ।
करुनिया त्याची अर्ति हरण ।
निजधामाप्रती पाठविला ॥२॥
जिज्ञासता जनका अंगी ।
तुमचे जाणवयालागी ।
त्यासि ज्ञान देऊनिया विषय भोगी ।
विदेही करुनि ठेविला ॥३॥
अर्थार्थी तो विभीषण ।
त्यासि लंकापति करुनि पूर्ण ।
स्थापिला चिरंजीवपद देऊन ।
अर्थदान त्या दीधले ॥४॥
शुकसनकादिक ज्ञाने ।
अनुसरले आत्माचिंतने ।
त्यासि देऊनिया निजात्मज्ञान ।
जीवन्मुक्तपदी बैसविले ॥५॥
चतुर्विधा मुक्ति चारी भक्त ।
तुमचे कृपे परम मुक्त ।
उपमन्या क्षुधार्ती आळवीत ।
तया क्षीरसिंधु दिधला ॥६॥
ध्रुवे केले तुमचे स्तवन ।
मागे बैसावया निजस्थान ।
तयाते ध्रुवपदी बैसवून ।
केला वरिष्ठ सकळांसी ॥७॥
सुदाम देव तो लाचारी ।
तीनचि मुष्टी पोहे हरी ।
तेचि घालुनिया मुखाभीतरी ।
सुवर्ण नगरी दिधली त्या ॥८॥
स्तंभी प्रल्हाद पाचारी ।
तत्काळ प्रगटोनिया नरहरि ।
हिरण्यकश्यपाते विदारी ।
आणि कुरवाळी निजभक्ता ॥९॥
निळा म्हणे ऐशी कीर्ति ।
केली चरित्रे श्रीपती ।
अपार हरिभक्ता अपार हस्ती ।
अपार दिधली वरदाने ॥१०॥