41.
स्नेह सरता जैसा दीन।
सूक्ष्म होतचि हारप।
तयापरी बाईंचे स्वरुप।
तेणे शोषूनि घेतले ॥१॥
नाही उरविले शरीर।
अवघेचि केले निराकार।
ऐसे देखोनिया सत्वर।
आम्हीही निघालो तेथुनी ॥२॥
राया त्याची भेटी गोष्टी।
न व्हावी तुम्हाही शेवटी।
अकस्मात् झालिया राहाटी।
करील पूतनाबाई सारिखी ॥३॥
ऐसे ऐकताचि श्रवणी।
राजा पडे मूच्छित धरणी।
म्हणे गेली गेली रे मायबहिणी।
माझी पूतनेसारखी ॥४॥
महाबळे अति उत्कंठ
मंत्रियांमाजी परमश्रेष्ठ।
आता कायसी पाहो वाट।
गेली नये त्या निजपंथे ॥५॥
मग रायाते संबोधून।
प्रधान आणि नागरीक जन।
म्हणती नव्हे भले हे महा विघ्न।
उदेले देखत देखत ॥६॥
निळा म्हणे याहीवारी।
श्रीहरिचरित्राची थोरी।
अधिके अधिक् ते कुसरी।
परिसावी सज्जनी सादर ॥७॥