664.
योगिया दुर्लभ तो म्या देखिला साजणी ।
पाहता पाहता मना न पुरे धणी ॥१॥
देखिला देखिला माये देवांचा देवो ।
फिटला संदेहो निमाले दुजेंपण ॥ २ ॥
अनंतरुपे अनंतवेषे देखिले मी त्यासी ।
बाखरखुमादेवीवरु खूण बाणली कैसी ॥३॥

अर्थ :
योगिजनांना दुर्मिळ असे पांडुरंगाचे दर्शन मला झाले आणि ते किती पाहिले तरीही मनाची तृप्तता होत नाही. हा देवांचा देव विठ्ठल मी पाहिला आणि मनातील सर्व संदेह संपले व मी माझे मन इतके त्याच्या ठिकाणी तद्रूप झाले की काही द्वैत उरले नाही. पांडुरंगाची अनंत वेषातील अनंत रुपे मी पाहिली आणि तल्लीनतेने मनोमन एकात्म रुपाची खुणगाठ पटली.