125.
समचरणी मन माझे वेधले । ते वेगळें होता विरह बोले ।
हर्षामर्षा चित्त उन्मन ठेले । म्हणोनि विरहिनी विरह बोले ॥१॥
सांवळीया कान्हया नको जाऊ दुरी । राहे पेरपरता परतोनि हरी ।
पश्यंती मध्यमा मरुनी वैखरी । चारी वाचा तटस्थ जाहल्या हरी ॥२॥
तुझ्या वियोगाचा न व्हावा संग । अखंड नामी असो अनुसंधान ।
शरण एका जनार्दने । काया वाचा मने जाणोन ॥३॥