177.
नारदाची कंसाशी मसलत

कंसाचिया घरा आला नारदमुनी । एकांती बैसोनी सांगतसे ॥१॥
सातवा जो गर्भ जिराला ह्मणती । रोहिणी प्रस-वती बळीराम ॥२॥
आठवा जो पुत्र देवकीसी झाला । वसुदेवे नेला नंदाघरी ॥३॥
यशोदेची कन्या घेऊनिया येत । गेली आका-शांत मारीता जे ॥४॥
तुझिया मानसी अशंका येईल । होते रक्ष-पाळ माझे तेथे ॥५॥
ईश्वराची माव न कळे कोणाला । कळले हे मजला त्याच्याकृपे ॥६॥
घेऊनिया शस्त्र उठला त्वरीत । करितो मी अंत वसुदेवावा ॥७॥
तयेवेळी ह्मणे ब्रह्मयाचा सूत । ऐक तुज मात सांगतो मी ॥८॥
आधी मारी पुत्र तुझे जे का वैरी । असे तुझ्याघरी मग यासी ॥९॥
सांगोनिया ऐसे शांतविले त्यासी । गेला गोकुळासी नामा ह्मणे ॥१०॥