304.
विश्वामित्रे जाऊनि पुढे । वणवा लाविला चहूकडे ॥1॥
धूम्रे दाटले अंबर । ज्वाळा येती भयंकर ॥2॥
विश्वामित्रे काय केले । राया बाळाते चुकविले ॥3॥
दोघे न पडती दृष्‍टि । होवोनिया परम कष्‍टी ॥4॥
म्हणे अहा कटकटा । काय लिहिले अदृष्‍टा ॥5॥
मेले वणव्यात जळोनी । ऐसे आले तिचे मनी ॥6॥
पिटीललाट करतळे । जंग टाकी धरणी लोळे ॥7॥
म्हणे बाळा रोहिदासा । भेट देईंगा पाडसा ॥8॥
सूर्यवंशी चुडारत्‍ना । प्राणपति गा निधाना ॥9॥
राव दृष्‍टि न पडता । अग्नि खाईन तत्वता ॥10॥
ऐसे विचारिले मनी । म्हणे नामयाची जनी ॥11॥