105.
सुंदर माझे जाते गे फिरतेके बहुतेके । ओव्या गाऊ कवतिके तू ये रे बाळ विठ्ठला ॥१॥
जीव शिव दोन्ही खुंटे गे प्रपंचाचे नेट गे । लाउनी पांची बोटे गे तू ये रे बाळ विठ्ठला ॥२॥
सासू आणि सासरा दीर तो तिसरा । ओव्या गाऊ भ्रतारा तू ये रे बाळ विठ्ठला ॥३॥
प्रपंच दळण दळीले पीठ ते भरिले । सासू पुढे ठेविले तू ये रे बाळ विठ्ठला ॥४॥
सत्वाचे आंदण ठेविले पुण्य ते वैरीले । पाप ते उतू गेले ये रे बाळ विठ्ठला ॥५॥
जनी जाते गाईल कीर्ती राहील । थोडासा लाभ होईल तू ये रे बाळ विठ्ठला ॥६॥