अभेदावांचुन न कळे भक
1007.
अभेदावांचुन न कळे भक्तीचें महिमान । साधितां दृढ साधन । विठ्ठलरुप न कळे ॥१॥
येथे पाहिजे विश्वास । दृढता आणि आस । मोक्षाचा सायास । येथे कांही नकोची ॥२॥
वर्ण भेद नको याती । नाम स्मरतां अहोरात्री । उभी विठ्ठलमूर्ति । तयापाशीं तिष्ठत ॥३॥
आशा मनिशा सांडा परतें । कामक्रोध मारा लाते । तेणेंचि सरतें । तुम्ही व्हाल त्रिलोकीं ॥४॥
दृढ धरा एक भाव । तेणे चरणी असे ठाव । एका जनार्दनी भेव । नाही मग काळाचे ॥५॥
