146.
गगन घांस घोंटी सर्व ब्रम्हांडे पोटी । निमुनिया शेवटी निरलंबी ॥१॥
ते ब्रह्म सांवाळे माजि लाडेंकोडे । यशोदेमायेपुढे खेळतसे ॥२॥
ब्रम्हांडाच्या कोटी तरंगता उठी । आप आपासाठी होत जात ॥३॥
निवृत्तिचे ध्यान यशोदेचे धन । वासुदेवखुण आम्हामाजी ॥४॥

अर्थ:
सर्व ब्रह्मांडासह गगनाचा एकच घास घेऊन ते पोटात साठवुन ते परब्रह्म एकटेच उरते. ते परब्रह्म सावळे रुप धरुन यशोदेच्या मागेपुढे मोठ्या लाडाकोडाने खेळत आहे. जशा समुद्रात लाटा येतात व लय पावतात तशी अनेक ब्रह्मांडे ह्याच्या मध्ये उत्पन्न व लय पावतात. निवृतिनाथ म्हणतात, यशोदेचे धन असणार माझी खुण असणारा वासुदेवांचे मी सतत ध्यान करतो.