7.
परब्रम्ह पूर्ण आले माझे घरी । न कळे अंतरी नृपाचिया ॥१॥
करीती बडबड होती भूत चेष्टा । पाचारा वसिष्ठा लवकरी ॥२॥
येऊनि वसिष्ठ पाहे कौसल्येसी । नावरती तियेसी अष्टभाव ॥३॥
राजा म्हणे कैसे विपरीत झाले । वसिष्ठा झडपिले महाभूते ॥४॥
श्रावणवधाचे अध नाही जळाले । दुजे हे निर्मिले प्रारब्धासी ॥५॥
ऐकतांचि हासे सावध होऊनि । बोलतसे झणी नामा म्हणे ॥६॥