604.
अवघ्या बाही म्या व्योम कवळिले ।
अवघ्या हृदयी अरुप धरिले ॥१॥
अवघेपणे मी त्याचीच जाले ।
तेचि पावले तदाकारे ॥२॥
कांही नसोनिया काही एक जाला ।
अवघाचि शोखिला ब्रह्मरसु ॥३॥
रखुमादेविवरु अवघाचि धरिला ।
अवघाचि गिळिला अवधेपणे ॥४॥

अर्थ :
माझ्या बाहुनी ते निराकार आकाशरुपी ब्रह्म मी कवळिले. आणि तेच रुप हृदयात धरुन ठेवले. सर्व प्रकाराने मी त्याचीच झाले. ब्रह्मरुप झाले. काही एक न होता मी तद्रूप होऊन ब्रह्मरस सेवन केला. रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल, त्यांना मी पूर्ण स्वाधीन केल्यामुळे वेगळा ठेवला नाही. असे माऊली सांगतात.