507.
अरे चित्ता चिंतन तेचि कीजे ।
व्यास पराशर चिंतुनि गेले ते हृदयी स्मरिजे॥धृ॥
भृंगीए करी चिंतन आळी । तद्रुप ते रमिजे ।
चिंतुनिया हरी चिन्मय होशिल हेचि मला उमजे ॥१॥
दैत्यसुते हरी चिंतियला तरी रक्षियेला परी जे ।
द्रौपदीचे अती संकट वारूनी काय तुला नुमजे ॥२॥
बहेणि म्हणे किती सांगो मना तुज हित ते मनी धरिजे ।
चिंतन-भक्ती वरिष्ठची आहे सांग बरे समजे ॥३॥