311.
रामचरित्र

धन्य ते संसारी पवित्र ते वाणी | अखंड उच्चारणी रामनाम ॥१॥
तयांचीच एक सरली येरझार | उतरले पार भवनदी ॥२॥
वधोनी ताटिका सुबाहुही देख | सिद्धी नेला मख कौशिकाचा ॥३॥
पहावया यावे स्वयंवर सीतेचे | आले जनकाचे पत्र तेथे ॥४॥
मारगी चालता ब्रह्मयाची बाळा | उद्धरली शिळा पदरजे ॥५॥
मोडील धनुष्य तया हे देईन | केला होता पण जनकाने ॥६॥
रावणादि राजे आले थोर थोर | त्यांचा उतरला नूर पाहातांची ॥७॥
अहर्निशी जया ध्यानी ध्याय भोळा | तो उठला सांवळा बाप माझा ॥८॥
सुरा असुरा असाध्य ऐसे ते प्रचंड | ते ती ठायी कोदंड मोडियेले ॥९॥
पाहोनिया ऐसे नामा म्हणे बळ | सीता घाली भाळ रघुबीरा ॥१०॥