294.
शिणले वेद चारी । साही नेणती निर्धारी ॥१॥
तो आपुलिया लाजा । धांवे भक्ताचिया काजा ॥२॥
ज्ञानियाची भिंत वोढी । गोरियाचे मडके घडी ॥३॥
माळी सांवत्यास । खुर्पू लागे सावकाश॥ ॥४॥
ऐसा भक्तांचा अंकिला । चोखा म्हणे भला भला ॥५॥