308.
आपणासी आपण उपदेश कीजे ।
गुरुमुख बुझिजे तेचि तू ॥१॥
मी ते कवण हे तू जाण ।
बुझे निर्वाण तेचि तू ॥२॥
सिद्धचि सांडूनि निघसी अनानी ठायी ।
तू रिघे पा सोई संताचिये ॥३॥
जे तपाव्रताचे ठायी ते तेथेचि पाही ।
परी ते ठायीच्या ठायी म्हणे ज्ञानदेवो ॥४॥

अर्थ :
गुरुमुखाने ते ब्रह्म तु आहेस असे समज असा उपदेश केल्यानंतर आपणच आपणाला उपदेश करावा. तो दृढ निश्चय होण्याकरिता अगोदर तत् त्वम् ' पदार्थाचा शोध घ्यावा मी व परमात्मा शोधावा. हा विचार करावयाचे सोडून मायिक पदार्थाच्या ठिकाणी कशाला हिंडत बसावे ? त्यापेक्षा संताना शरण जाऊन त तपामध्ये व्यापक असलेले ब्रह्मस्वरुप आपल्या ठिकाणी जागचे जागी जसे आहे तसे पाहावे असे माऊली ज्ञानदेव सांगतात.
अभंग उबलब्ध नाही.