580.
देऊनिया वर दंडपाणी गेला | ध्यास पारध्याला मृगाचाची ॥१॥
लाऊनिया चित्त ऐके चळवळ | दृष्टीची तळमळ लक्ष तेथे ॥२॥
उगवला दिन जाहला प्रकाश | मृग पक्षीयास दृष्टि जाली ॥३॥
तोचि मृग पाहा आला उदकासी | उड्डाण गगनासी साधीतसे ॥४॥
तृषाक्रांत मोठा चालिला निःसंग| प्रारब्धाचा भोग ओढवला ॥५॥
उदकाचिये हांवे दृष्टि जाली दुरी| पाश तो सामोरी देखेचिना ॥६॥
येऊनिया पडे जाळिया माझारीं| लोळे पृथ्वीवरी एकसरा ॥७॥
नामा म्हणे भिल्ले पाहाता लोचनी | वोढोनिया गुणी बाण लावी ॥८॥