3876.
जोहार मायबापजोहार । मी अविद्यानगरीचा महार साचार माझ्याने हे नगर । आकारासी आले की जी मायबाप ॥१॥ नगर तेंरचिवेंलें ब्रह्मीयान । आंत घर दिधले बांधून । कामसांगितले त्याने । तेंच करित आहे की ॥२॥ म्यांसहा चाकर ठेविले । ते माझ्या बळा वर्तती वहीलें । मला गांजीती बळे । अन्याय नसता की ॥३॥ तुम्ही अवघे एकत्र झाला । माझे घर मोडावयाचामनसोबा के ला । जरी माझे अगत्य असेलधन्याला । तरीच मजला ठेवील की ॥४॥ आतांकलियुगाचे ठायी । मी माझे वसे सर्वांचे हृदयी । माझे कामक्रोधाचे ठायी । माझे मजपाशीचकी ॥५॥ त्यामाजी संत सज्जन । रूपी मिळालेपरिपूर्ण । ते मानस मनरंजन । भक्त म्हणोनीकी ॥६॥ एका जनार्दनी म्हणे देवा । अविद्येचासंग मज नसावा । जन्ममरणाचा ठेवा । तोडूनटाकावा की जी मायबाप ॥७॥