178.
वेणु वाजवीत यमुनेच्या तटी ।
उभा कान्हया सावळा जगजेठी ।
भोवती गोधने वो थाटी ।
एकोनि गवळणी धावती उठाउठी वो ॥१॥
ऐसा जनमन मोहनरंजवणा ।
गुणी गुणातीत नंदाचा पोसणा ।
करुनि अकर्ता हा सृष्टयादिरचना ।
विश्वी विश्वातीत अलक्ष देखणा वो ॥२॥
बैसोनि विमानी याच्या पाहो येति खेळा ।
देव सकळही मिळोनिया पाळा ।
वोघ कुंठित या यमुनाच्या जळा ।
वरुषे ब्रम्हानंद नरनारी बाळावो ॥३॥
जलचर भूचर खेचर वनचरें ।
लुब्ध होऊनियां वेणेचिया स्वरें ।
राहिलीं तटस्थचि मानसें शरीरें ।
नेणती वैरभाव एकत्र परस्परें वो ॥४॥
पवन निश्चलचि होऊनिया ठेला ।
सूर्य अस्तमाना जाऊ विसरला ।
वत्से न पिती देहभाव गेला ।
मुखींचा कवळ गाईमुखींचि राहिला वो ॥५॥
ऐसा स्वानंदाचा आला महापुर ।
कृष्णवेणुध्वनी लोधले अंतर ।
नेत्री गळताती प्रेमाचे पाझार ।
निळा म्हणे देही देहा अनाचार वो ॥६॥