13.
आलासि कोठोनि जासिल कोठे । होतास कवणे ठायी रे ॥
मातापिता बंधू सखी म्हणसी सेवटी नव्हे ती काही रे ।
ऐसिया प्रकारे भुलले जन पावन करित काही रे ॥
सदगुरुसारिखा मातापिता बंधू । भावे शरण त्यासी जाई रे ॥
आशा मनसा तृष्णा कल्पना सर्वही । घातल्या पाई रे ॥
ऐसा जाणि जे तो साध भूत विश्वर । मनुषे देह तेथे नाही रे ॥
बोधला म्हणे ऐसा शरण जाई । मग तरसिल संदेह नाही रे ॥