2653.
मी एक शुची जग हे अपवित्र । कर्माचि विचित्र वोढवले ॥१॥
देखत देखत घेतसे विख । अंती ते सुख केवी होय ॥२॥
अल्पदोष ते अवघेंची टाळी । मुखे म्हणे सर्वोत्तम बळी ॥३॥
अभिलाषें अशुची झालासे पोटी । एका जनार्दनी नव्हेंचि भेटी ॥४॥