2238.
भक्षूनिया पोहे संतुष्ट जाहला । मग आनंदला नारायण ॥१॥
विश्वकर्म्यालागी तेव्हा आज्ञा केली । क्षणांत रचिली सुदामपुरी ॥२॥
सर्व सुवर्णाची द्वारकेप्रमाणे । ब्राम्हणासी दान गुप्त दिल्हे ॥३॥
नामा म्हणे दुजा नाही देवावीण । देतांघेता जाण पांडुरंग ॥४॥