1791.
का रे विष्णुदासा कोमाईलासी वदनी | गांजिलासी कवणी दुराचारी ॥१॥
क्षण एक जीव न गमे मज वेगळा | मीहि त्या जवळा सदा असे ॥२॥
वैकुंठ भुवन नलगे माझे चित्ती | झणी याचि संति होईल तुज ॥३॥
लक्षुमिचे विलासी न घडे माझे मन | झणी याचे प्राण जाजावती ॥४॥
मी वो यांचे प्राण हाहि माझे मन | जाणती हे खूण भक्त माझे ॥५॥
म्हणोनि जवळी बोलाविला केशिराजें| नामा धरी वोजे चरण दोन्ही ॥६॥