233.
दुर्लभु रे दुर्लभु रे दुर्लभु ।
संसारु तुम्ही का नेणा ।
आहार निद्रेसाठी दवडिता माणुसपणा ॥
आड ना विहिरी बावी ना पोखरणी ।
सरिता ना सागर कल्पतर रानोरानी? ॥
बावो याची खूण ज्ञानदेव जाणे ।
तयाचे करणे हे आधिकची होणे ॥

अर्थ :
मनुष्य जन्म दुर्लभ आहे. तो नरदेह आहार निद्रेसाठी वाया का दवडत? आड, विहिर, पाय-या असलेली विहिर तळी, नदी समुद्र वगैरे पाण्याचा उपयोग न करता वाढणारे कल्पवृक्ष काय रानोमाळ येत असतात बीनकामाची झाडे वाटेल तसल्या वाईट जमीनीत देखील पावसांच्या पाण्याने वाढतात. अशी ही न्यायी ईश्वराचीच हे वर्म मला कळले. असे माऊली सांगतात.