पाजी प्रेमपान्हा लाऊ
1770.
पाजी प्रेमपान्हा लाऊनिया सोई । पुन्हा तो न गोवीं येरझारीं ॥१॥
येरझार दारी घातलासे चिरा । ठेविलेंसे स्थिरा चरणाजवळीं ॥२॥
एका जनार्दनी केलोंसे मोकळा । संतापायी लळा लाऊनिया ॥३॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →