291.
पाहा नामयाचे घरी । सेट्या होऊन धान्य भरी ॥१॥
गोष्टी बोले राजाईसी । सांगू नका नामयासी ॥२॥
विठ्ठल सेटी नाम माझे । कोठे बोलू नका वोजे ॥३॥
ऐस बोलोनी तियेसी । देव आले राऊळासी ॥४॥
नामा घरासी जो आला । पाहोनि बोले गोणाईला ॥५॥
आजि दिसतो नवलाव । सकळ सुखाचे वैभव ॥६॥
गोणाई म्हणे विठ्ठल सेटी । धान्य घेऊनी गोणी लोटी ॥७॥
नामा हांसे आपुले मनी । वेगी धांवे हे ब्राह्मणी ॥८॥
बोलावोनी ब्राह्मणासी । धान्य वांटिले तयांसी ॥९॥
ऐसा नवलाव देखोन । चोखा घाली लोटांगण।
॥१०॥