1757.
मायबापांपरीस लोभ तुझा हरी | आहे मजवरी केशिराजा ॥१॥
आता जाणसी ते कृपाळुवा करी | लाज सर्व हरी आहे तुज ॥२॥
माझे जातिकुळ नाही त्वा पुशिले | अन्याय साहिले कोटथानकोटी ॥३॥
जन्मोजन्मी मज घातले पाठिसी | संकटी रक्षिसी नारायणा ॥४॥
देऊनि प्रेमभाते पाळिले मे माते | साउली तळहाते केली देवा ॥५॥
हे खूण जाणती तेचि माझे सखे | मी तुझे लाडिक म्हणवी देवा ॥६॥
नामा म्हणे काई होऊनी उतराई | पुढे जन्म नाही ऐसे केले ॥७॥