3711.
आधी देखत होतो सकळ । मग हीमें दृष्टि गेली आले पडळ । चालता मार्ग न दिसे । केवळ । आता मज करा कृपा मी दीन तुम्हीदयाळ ॥१॥ दाते हो दान करा तुम्ही संत उदार । चालता मार्ग दाखवा मज निर्धार । गुंतलों लोभआशा न कळे विचार । दृष्टीतें फिरवुनि द्या मुखींनामाचा उच्चार ॥२॥ त्रैलोक्यांत तुमची थोरीपुराणें वर्णिती साचार । वेदही तुम्हा गाती तया नकळे निर्धार । कीर्ति गाती सनकादिक तो दाखवाश्रीधर । म्हणोनि धरिला मार्ग नका करू अव्हेर ॥३॥ अंधपण सर्व गेले श्रीगुरुचा आधार । तेणे पंथेंचालतांना फिटला मायामोह अंधार । एका जनार्दनीदेखिला परेपरता पर । श्रीगुरुजनार्दन कृपेनें दाविलेंनिजघर ॥४॥