2.
राजा म्हणे इच्छा तुझिये मानसी । डोहळे मजसी सांग आता ॥१॥
येरी म्हणे ऐसे वाटतसे जीवा । कनिष्ठासी द्यावा राज्यपट ॥२॥
ज्येष्ठासी धाडावे दुरी दिगंतरा । नये समाचारा त्याचा आम्हा ॥३॥
जनांत हे निंद्य वेदबाह्य कर्म । करिता अधर्म पाप बहु ॥४॥
माझिये मस्तकी ठेवावा हा दोष । तुम्हांकडे लेश काही नाही ॥५॥
निंदितील जन मज वाटे सुख । ऐकतांची दु :ख राया झाले ॥६॥
वृश्र्चिकाचे पेंवी तक्षक पडत । घालिताती घृत अग्निमुखी ॥७॥
ऐसी व्यथा होय नामा म्हणे त्यासी । उठिला त्वरेसी तेथोनिया ॥८॥