355.
श्रम न करिता भागलो जी देवा । न मिळे विसावा मज कोठे ॥१॥
लागलेंसे कर्म आमुचे पाठारी । आता कोणावरी बोल ठेऊ ॥२॥
सांपडलो वैरियाचे भांडवली । न कळे चिखली रोवियेलो ॥३॥
चोखा म्हणे अहो पंढरीनिवासा । तुम्हांविण फांसा उगवी कोण ॥४॥