7.
सातवा जो गर्भ योगमाया नेत । आश्र्चर्य करीत मनामाजी ॥१॥
रोहीणी उदरी नेवोनी घातला । न कळे कोणाला देवावीण ॥२॥
कंसाचिया भेणे यादव पळाले । ब्राम्हण राहिले अरण्यांत ॥३॥
नाही कोणा सुख तळमळ मानसी । वधील दुष्टासी कोण आता ॥४॥
विश्‍वाचा जो आत्मा कळले तयाल । दावितसे लीला संभूतीची ॥५॥
अहर्निशी ध्यान भक्तांचे मानसी । स्थापिल धर्मासी नामा म्हणे ॥६॥