८१.
चार मूर्त चार सिद्ध । मिलके दुलहू प्रभुकी शरण पर्‍यो ॥
मुक्त भयो चहू जुगजान्यो । जस कीरत माथे छतर घर्‍यो ॥१॥
राजाराम जपत कोन कोन तर्‍यो । गुरुपदेस साधकी संगत भक्त भक्त ताको नाम पर्‍यो ॥
शंख चक्र माला तिलक बिराजत । देख प्रताप जम डर्‍यो ॥२॥
निर्भय भये राम अबल गर्जत । जन्ममरण संताप हर्‍यो ॥
अंबरीखको दियो अभयपद । राज बिभीखन अदक कर्‍यो ॥३॥
नौनिध ठाकूर दई सुदामे । ध्रुव अचल अजुन ठर्‍यो ॥ भक्त हेत मार्‍यो हरनाखुष । नृसिंहरूप हो देह धर्‍यो ॥
नामा कहे भक्त उसके सब । अजहू बलके द्वार ठर्‍यो ॥४॥