॥श्रीगुरुमानसपूजा ॥
ओवी १:
आता हृदय हे आपुले । चौफाळुनियां भले ।
वरी बैसऊं पाउले । श्रीगुरुंचे ॥१ ॥

* भावार्थ: माऊली म्हणतात की, आता मी माझ्या शुद्ध आणि पवित्र अंतःकरणाचा एक सुंदर 'चौरंग' (आसन) करतो. त्या आसनावर मी मनोभावे माझ्या सद्गुरूंच्या पवित्र चरणांची (पावलांची) स्थापना करतो. [1, 2]

ओवी २:
ऐक्यभावाची अंजुळी । सर्वेंद्रिय कुडमुळी ।
भरुनिया पुष्पांजुळी । अघ्यु देवों ॥२ ॥

* भावार्थ: श्रीगुरू आणि आपण एकच आहोत या श्रेष्ठ 'ऐक्यभावाची' मी अंजुळी (ओंजळ) करतो. त्या ओंजळीत माझ्या सर्व इंद्रियांना एखाद्या सुवासिक फुलांच्या कळ्यांप्रमाणे गोळा करतो आणि ती भक्तीची पुष्पांजली सद्गुरूंच्या चरणांवर अर्पण करून त्यांना अर्घ्य देतो. [2]

ओवी ३:
अनन्योदके धुवट । वासना जे तन्निष्ठ ।
ते लागलेसे अबोट । चंदनाचे ॥३ ॥

* भावार्थ: संपूर्णपणे एकनिष्ठ राहून अनन्यभावाच्या स्वच्छ पाण्याने मी गुरूंचे चरण धुतो (स्नान घालतो). त्यानंतर सद्गुरूंच्या चरणी स्थिर झालेल्या माझ्या पवित्र वासनांचा (भावनेचा) सुवासिक गंध तयार करून, तो मी सद्गुरूंच्या चरणांना 'अबोट' (बोटाने गंध लावणे) लावतो. [2]

ओवी ४:
प्रेमाचेनि भांगारे । निर्व्हाळूने नूपुरे ।
लेवऊं सुकुमारें । पदे तिये ॥४ ॥

ओवी ५:
घणावली आवडी । अन्यभिचारे चोखडी ।
तिये घालू जोडी । आंगोळिया ॥५ ॥

ओवी ६:
आनंदा मोद बहळ । सात्त्विकाचे मुकुळ ।
ते उमलले अष्टदळ । ठेऊं वरी ॥६ ॥

ओवी ७:
तेथे अहं हा धूप जाळूं । नाहं तेजे वोवाळू ।
सामरस्ये पोटाळूं । निरंतर ॥७ ॥

ओवी ८:
माझी तनु आणि प्राण । इया दोनी पाउवा लेऊं श्रीगुरुचरण ।
करू भोगमोक्ष निंबलोण । पाया तया ॥८ ॥

ओवी ९:
इया श्रीगुरुचरणसेवा । हो पात्र तया दैवा ।
जे सकळार्थमेळावा । पाटु बांधे ॥९ ॥

ओवी १०:
जे ज्ञानासि न चोजवे । ध्यानासिही जे नागवे ।
ते अगोचर फावे । गोष्टीमाजी ॥१० ॥

ओवी ११:
येवढे एक सौभग । वळघे वाचेचे अंग ।
श्रीगुरुपादपद्मपराग । लाहे जै का ॥११ ॥

॥इति श्रीज्ञानदेवविरचित श्रीगुरुमानसपुजा ॥