3171.
नेम धरी विठ्ठलामीं । पडुं नको वाउगा भ्रमी । सांगतसे गृहस्थाश्रमीं । साधन सोपे ॥१॥
करी नामस्मरण । वाचे म्हणे नारायण । चुकेल पतन । यातायाती ॥२॥
इहलोक परलोक । धन्य होती सकळीक । उभय कुळ पावन देख । नाम स्मरता ॥३॥
कलीमाजी सोपे वर्म । उच्चारी तू श्रीराम । आणिक नको श्रम । वाउगाची ॥४॥
जाउनी पाहे तुं पंढरी । उभा असे विटेवरी । एका जनार्दनी धरी । चरण त्याचे ॥५॥