772.
हस्ती घोडे हरण सिंहाडे ।
तैसे हे गुजराती लुगडे गे माये ॥१॥
पालव मिरवीत जाईन ।
शेला पदरी धरूनि राहीन ॥२॥
बापरखुमादेविवरू विठ्ठल सांवळा ।
तेणे मज माजिठा दिल्हा साउला ॥३॥

अर्थ :
एखाद्या पटावर म्हणजे वस्त्रावर हत्ती घोडे हरण सिंह इत्यादी चित्रे काढले तर तो पट जसा चित्रविचित्र रंगाचा दिसतो. त्याप्रमाणे परस्परांत न मिसळणाऱ्या पंचमहाभूताचे हे शरीररूपी गुजराथ्या सारखे लुगडे आहे. त्या शरीररूपी लुगड्याचा पदर धरून मी श्रीकृष्णाकडे मिरवीत जाईन. आणि त्याच्याठिकाणी असलेल्या भक्तीरूप शेल्याचा पदर धरून राहीन. माझे पिता व रखुमादेवीचे पती जे सांवळे श्रीविठ्ठल त्यांनी मला हा चित्रविचित्र रंगाचा शरीररूपी शालू दिला आहे. असे माऊली सांगतात.