2151.
प्रल्हादाकारणे स्तंभि अवतार | भक्त राजेश्‍वर म्हणताती |१॥जळी स्थळी नाहे सर्वा ठायी हरी | प्रत्यक्ष तू न्याहारी स्तंभामाजी ॥२॥
ऐकतांचि वाणी क्रोधासी चढला | खड्ग तो काढिला कोशांतून ॥३॥
तये काळी हांक मारिली प्रचंड | फोडिले ब्रह्मांड नरसिहे ॥४॥
धरुनिया दैत्य वेगी मांडीवरी | नखाने तो चिरी पोट त्याचे ॥५॥
जयजयकार जाला ब्रह्मादि पातला | इंद्रादिक आला देवांसहित ॥६॥
करूनिया स्तुति देव शांतविला | प्रल्हाद तो जाला पूर्ण भक्‍त ॥७॥
नामया हो जाली मायबाप भेटी | लाभ उठाउठी आनंदाचा ॥८॥