1760.
पंढरी माहेरी विठ्ठल माउलिये | जावोनि हे बोली सांगिजो जी ॥१॥
संसारगांवी लेकी असे तुमची | चिता का तियेची सांडियेली ॥२॥
सासुरवासिणी पाहातुसे वाट | सांगिजो का कष्ट माउलिये ॥३॥
अव्हेरू माझा करी अविचारु भावा | आशा तृष्णा जावा बहिणी का ॥४॥
एकलिये माते खेदती बहुते | तंव एकांते तुमते आठवीत ॥५॥
चांडाळी हे सासु नष्ट पै पापिणी | कांही केल्या धणी पुरो नेदी ॥६॥
रात्रंदिवस नाही कामाचा शेवट | जीवित्वाचा वीट येतु असे ॥७॥
सखी सांगातिणी तिसी नाही भेट | अज्ञान है पोटी वाढतसे ॥८॥
सुखाचे डोहळे दुःख की नावडे | ऐसे केंवि घडे तुजविण |॥९॥
रखुमाई माता पांडुरंग पिता | मी त्याची दुहिता म्हणे नामा ॥१०॥