1392.
नाभीकमळीं चतुरानन । न कळे तया महिमान । तो साबडे कीर्तन । तेथे नाचे सर्वदा ॥१॥
नातुडे जो सदा ध्यानीं । योगयाग यज्ञहवनीं । अष्टांग योग करिता साधनी । न लाभेचि सर्वथा ॥२॥
भागले वेद गीती गाता । श्रमलीं शास्त्रे वेवादतां । पुराणे तो सर्वथा । तया न कळे महिमान ॥३॥
तो उभा भीमातीरीं । भक्त करुणाकर श्रीहरी । एका जनार्दनी विनंति करी । वास देई हृदयी ॥४॥