4.
सुवेळ सुदिन तुझा गोंधळ मांडिला वो ।
ज्ञानवैराग्याचा वरती फुलवरा बांधिला वो ।
चंद्र सूर्य दोन्ही यांचा पोत जळिला वो ।
घालुनि सिंहासन वरुते घट स्थापियेला वो ॥१॥
उदो बोला उदो सदगुरु माऊलीचा वो ॥धृ॥
प्रवृत्तीचे आणि निवृत्तीचे घालुनि शुध्द आसन वो ।
ध्येय ध्याता ध्यान प्रक्षाळिले चरण वो ।
कायावाचामने एकाविध केले अर्चन वो ।
व्दैतअव्दैतभावे दिले आचमन वो ॥२॥
भक्ति वैराग्य ज्ञान यांही पूजियेली अंबा वो
सद्रूप चिद्रूप पाहूनी प्रसन्न जगदंबा वो ।
एका जनार्दनी शरण मूळकदंबा वो ।
त्राहे त्राहे अंबे तुझा दास आहे उभा वो ॥३॥