559.
चंद्रभागा तटीं उभा वाळुवंटीं । वैजंयतीं कंठी शोभतसें ॥१॥
गोमटें साजिरे सुकुमार ठाण । धरिले जघन करे दोन्ही ॥२॥
राहीरखुमाई शोभतीवामभागी । शोभे उटी सर्वांगी चंदनाची ॥३॥
मोर पिच्छ शिरी शोभती ते वरी । केशर कस्तुरी शोभे भाळी ॥४॥
शंख चक्र गदा पद्म ते शोभती । सावळी हे मुर्ति विटेवरी ॥५॥
शोभती भुषणें चरणी वाळे वाकीं । जानु जंघा शेखी शोभताती ॥६॥
एका जनार्दनी वर्णिता ध्यान । मनाचे उन्मन सुखें होय ॥७॥