3445.
मातेसी म्हणे बाळ । दूध पिती मुलें सकळ । मजही दूध तात्काळ । माते देई भोजना ॥१॥
मग ते करड्या वांटूनी । जननी काढी शुभ्र पाणी । बारे दूध म्हणोनी । वाटीयें भात कालविला ॥२॥
तंव शेजारीं ब्राम्हणें श्राध्द केले । तयाचिया घरां जेवावया नेलें । बरवे उत्तम पक्वान्न वाढिलें । नानापरी भोजना ॥३॥
बाळासी वाढिली दूध क्षीरी । ते जेविलें पोटभरी । एका जनार्दनी निर्धारी । गेले आपुल्या गृहासी ॥४॥