1898.
अर्चन विष्णूचे नाही पूजन | तये गांवींचे अनामिक जन |भूतप्रेताचे करिती भजन | तयासि दंडन यम करी ॥१॥
हरीचे वंचुनी सुकृत करी | तथा नाम पुण्य ठेवि जरी |तुटोनि पडो त्यांची वैखरी | अंती महाघोरी वास तया ॥२॥
समारंभ करिती आणिका देवांचा | म्हणती येणे विष्णु तृप्त होय साचा |धिग् धिग् आचार जळो त्याचा वायांविण वाचा विटाळली ॥३॥
पहा हो नवही द्वारे एकचि देही | रसस्वाद कान देतील काई |जयाचा मान तयाच्या ठायी | येतसे पाही सेविता ॥४॥
तो देवदेवा शिरोमणी | असुर रुळती जयाच्या चरणी |तो सांडिता चक्रपाणि | भजना हानी होईल तुझिया ॥५॥
विष्णुदास नामा विनवी जगा | अझुनि तरी हरिसि शरण रिघा |जे जे अपराध केले असतिल मागा | ते ते नेईल भंगा स्वामी माझा ॥६॥